Grootte die je zelden ziet
Het rif is meer dan 30,48 meter hoog en heeft een basisbreedte van bijna 60,96 meter. De bovenkant van deze megakoraal heeft een diameter van meer dan 30,48 meter en een totale oppervlakte van ongeveer 1 347 m², vergelijkbaar met de grootte van drie professionele basketbalvelden. Deze recordbrekende kolonie is maar liefst 3,4 keer groter dan een eerdere grote Porites-kolonie die in 2020 in American Samoa werd vastgelegd.
Wat de leeftijd ons kan vertellen
Men schat dat het koraal mogelijk meer dan 2 050 jaar oud is, maar de precieze leeftijd is lastig te bevestigen. Volgens Hannah Barkley, hoofdwetenschapper bij NOAA, vormt dit koraal geen duidelijke groeibanden zoals andere koralen (vergelijkbaar met jaarringen bij bomen), waardoor nauwkeurige datering moeilijk is. De groeisnelheid wordt voorlopig geschat op ongeveer 1,02 cm per jaar, maar diepere analyse is nodig om de exacte leeftijd vast te stellen.
De omgeving en de hindernissen
Het koraal staat in de vulkanische groep van de Maug-eilanden, ongeveer 724 km ten noorden van Guam. In de Maug-caldera beïnvloeden CO2-venten de omgevingscondities, waardoor lokaal zuurder zeewater ontstaat (door verhoogde koolstofdioxide in het water). Daardoor ontstaan sterke contrasten: naast het bloeiende megakoraal liggen dode zones dicht bij de CO2-venten.
Toch laat deze vondst zien dat uitzonderlijke kolonies kunnen overleven in omstandigheden die de meeste riffen schade geven. Tijdens de derde wereldwijde blekingsepisode van 2014 tot 2017 onderging meer dan 75% van de wereldwijde riffen bleking-niveau hittestress en leed bijna 30% aan mortaliteits-niveau stress, met aanzienlijke schade in de regio Marianas. NOAA-monitoring suggereert dat ongeveer de helft van het koraal in deze regio de afgelopen twintig jaar verloren is gegaan.
Wat onderzoekers ermee doen
NOAA ziet de Maug-caldera als een “natuurlijk laboratorium” waar onderzoekers kunnen vergelijken hoe koraalgemeenschappen zich ontwikkelen onder verhoogde CO2-condities versus normale zeewateromstandigheden. Die inzichten zijn belangrijk om te begrijpen hoe oceaanverzuring het koraal moeilijker maakt bij het vormen van skeletstructuren.
Thomas Oliver van NOAA, hoofdwetenschapper, wijst op de beperkingen door duikveiligheid bij het meten van zo’n groot koraal. Verdere studies, zoals het analyseren van koraalcores, zijn nodig om meer te leren over de chemie en groeipatronen door de tijd heen.
Het rif ligt binnen het Mariana Trench Marine National Monument, dat sinds 2009 juridische bescherming geniet. Binnen dat kader wordt gewerkt aan een cultureel geschikte naam die het inheemse Chamorro- en Carolinian-erfgoed eert (de lokale inheemse bevolkingsgroepen). Verder onderzoek naar dit megakoraal kan helpen begrijpen hoe we koraalriffen beter kunnen beschermen en zo bijdragen aan het behoud van hun belangrijke rol in kustbescherming, waarvoor in de Verenigde Staten een economische waarde van meer dan €3,13 miljard per jaar wordt toegekend. Deze opmerkelijke vondsten geven hoop, maar vormen ook een duidelijke oproep tot meer onderzoek en actie.
