Een belangrijke mijlpaal in die ontwikkeling was de lancering van de allereerste transatlantische glasvezelkabel: TAT-8. Gebouwd door AT&T, British Telecom en France Telecom, werd TAT-8 op 14 december 1988 in gebruik genomen. Tijdens zijn levensduur zag de kabel grote historische gebeurtenissen voorbijgaan, zoals de val van de Berlijnse Muur, de opkomst van het World Wide Web en de dotcom-crisis. Oorspronkelijk dacht men dat er mogelijk geen extra kabels meer nodig zouden zijn, maar al binnen 18 maanden na ingebruikname was TAT-8 volledig benut.
Modernisering en waarom oude kabels worden geborgen
De verzadiging van TAT-8 leidde snel tot nieuwe trans-Atlantische kabelroutes. In 2002 eindigde de levensduur van TAT-8 definitief door een defect dat te duur was om te repareren. De kabel lag vervolgens jarenlang ongebruikt op de oceaanbodem. Naast het vrijmaken van ruimte voor nieuwe installaties en het beheer van verouderde infrastructuur, is het bergen van oude kabels ook gemotiveerd door de wens om waardevolle materialen terug te winnen. Subsea Environmental Services, een wereldleider op het gebied van recycling van onderzeese kabels, neemt het voortouw in dit proces, terwijl Mertech Marine optreedt als verwerker en recycler.
Bij die bergingsoperaties speelt het schip Maasvliet een belangrijke rol. Uitgerust met diesel-elektrische technologie voert het schip lokalisatie- en bergingswerkzaamheden uit. De exacte coördinaten van elk kabelsegment, elke verbinding en iedere repeater worden zorgvuldig vastgesteld aan de hand van historische documenten. De kabels worden vervolgens met een platte haak, ook wel ‘pez plano’, opgevist. Dit soms urenlange werk eindigt met het optakelen van de kabel naar het dek, waar het met de hand wordt gerold en opgeslagen.
Milieueffecten en industriële recycling
Volgens onderzoek van het National Oceanography Centre in het VK veroorzaakt het ontmantelen van de kabels geen significante schade aan het mariene milieu, mits ze geen gevoelige habitats doorkruisen. In de gevallen waarin dat wel gebeurde, werden de kabels ter plaatse achtergelaten. Toch blijkt dat het manoeuvreren van de schepen zelf en het gebruik van bevestigingsapparatuur grotere verstoringen kunnen veroorzaken.
Berging heeft niet alleen milieubaten, maar ook strategische voordelen gezien de groeiende wereldwijde vraag naar koper. Materialen zoals hoogwaardig staal en koper worden hergebruikt door partners zoals Mertech Marine, terwijl polyethyleen wordt omgezet in pellets voor niet-voedingsplastics. Glasvezel daarentegen heeft beperkte recyclingwaarde.
De operaties voor het bergen van onderzeese kabels zijn van groot belang voor de toekomst van wereldwijde connectiviteit. Ze leggen de basis voor nieuwe infrastructuur, beheren verouderde systemen en winnen waardevolle grondstoffen terug, waardoor ze een strategische rol blijven spelen in de huidige digitale samenleving. De voortdurende inzet van technici en bedrijven over de hele wereld blijft onmisbaar om deze onderzeese netwerken te onderhouden en te vernieuwen.
