Waar het is gevonden en wat het betekent
De opgraving gebeurde op de Phra Non archeologische site, onder leiding van het Thaise Fine Arts Department. Het Wat Thammachak Sema Ram-tempelcomplex herbergt het liggende Boeddhabeeld van ongeveer 13,11 meter lang, gemaakt van zandsteen. Op meer dan 1,22 meter diepte vonden onderzoekers een keramische container met een verzameling ornamenten. De oorspronkelijke vondsten werden aangevuld met drie andere ontdekkingen, die samen een uitgebreid beeld geven van het ceremoniële dagelijkse leven destijds.
Wie er betrokken waren
Het onderzoek en de conservering van deze vondsten lopen onder toezicht van het Phimai National Museum. Het museum speelt een belangrijke rol bij het bewaren en catalogiseren van de stukken. De leiding van het project lag bij Phanombutr Chantrachot, directeur-generaal van het Fine Arts Department van Thailand; hij trad op als woordvoerder en gaf toelichting bij de objecten.
De vondsten en wat ze vertellen
Bij de eerste opgraving vonden de archeologen 33 antieke ornamenten, gemaakt van materialen als goud, zilver en brons. Tot de objecten behoren goudringen, zilveren oorbellen en speciale bronzen ringoorbellen, die qua stijl aansluiten bij andere Dvaravati-voorwerpen in Thailand. Verder werden ingewikkeld gevormde metalen platen, een goudkleurig rechthoekig stuk en een lood-tin repoussé-plaat aangetroffen.
Zoals het Fine Arts Department verklaarde: “In die container bevonden zich 33 oude ornamenten van goud, zilver en brons.” Dat onderstreept hoe zeldzaam en waardevol deze vondsten zijn.
Beeldtaal en technische details
Nader onderzoek bracht veel details aan het licht over de artistieke en rituele praktijken van toen. Een van de gouden platen laat een zittende Boeddha zien in een leraarshouding, met spiraalkrullen en een grote halo. Opmerkelijk is een klein gaatje in de rechterbovenhoek van het stuk, wat erop wijst dat het mogelijk als sieraad gedragen werd (bijvoorbeeld aan een kledingstuk of ketting). De lood-tin repoussé-plaat toont een staande Boeddha met twee begeleiders. De schade aan die plaat maakt de linker begeleider onherkenbaar, maar de rechter begeleider zou een Thaise interpretatie van Brahma kunnen zijn.
Conservering en verder onderzoek
Na de vondst werd er snel verder gegraven en de conserveringswerkzaamheden zijn nog gaande om de rest van de omgeving te onderzoeken. Het Phimai National Museum blijft betrokken bij het bewaren en catalogiseren van de artefacten. Deze voorwerpen helpen bij het begrijpen van culturele verbindingen en rituele gebruiken uit de Dvaravati-periode.
De ontdekkingen wijzen op een rijke geschiedenis van complexe artistieke expressie en ritueel in Thailand en vormen een inspiratie voor vervolgonderzoek binnen de academische wereld. Dat toont ook dat er nog veel te leren valt over de magie van oude beschavingen en hun nalatenschap; onderzoekers blijven de geschiedenis verder uitgraven, op zoek naar meer inzichten die onder lagen tijd verborgen liggen.
